21 Nisan 2016 Perşembe

Ses etmeyin sesimin çıkmayışına..





Ses etmeyin ses etmeyişime..
Başlayıp bitiremediğim onca şeye borçlu kaldım zaten bu sessizlikte bir de siz ortak olmayın...
On parmağın mağrifetini bi yürek buruğunda kaybettim ...
Kaydetmedi zihnim parçalı günleri;
Zamanla çoğalırken yürekten eksildiğimi..

Yinede umut dolu yarınlar için koydum başımı yastığa..
Açtığım çukurlara hevesler , amaçlar sığdırdım nice nice...
Çoğaldığımız evlatlara ithafen yeni beklentilere girdim..
Onların öğrendiği her yeni şeyde kendimi ve sevdiklerimi gördüm ..
Peşi sıra gelen umutlar dağ oldu..
Rabbim sığınağım oldu..
İnsan olduğumu bildim payıma düşene şükrettim...
Zaman buldukça içimden geldikçe paylaşarak yaşadım hayatımı teslimiyetle..







16 Haziran 2015 Salı

Hey anne boş vakitten kastın nedir ^.^

          Hey blog dostları beş aydır apayrı tecrübeler kazanıyor zihnim lakin not almaya ve paylaşmaya fırsat vermiyor bedenim..Şimdilerde çok iyi anladığım bir şey var ömrümde yorgunum kelimesini anlamına vararak  hiç kullanmamışım  ^.^ 

Beş ay üç gündür tatlı bir telaşın içindeyim.Zamanımın çoğunu  güzel kızıma adadım diyebilirim.Annelik denen yüce duygunun hissiyatına ve güzelliklerine e tabi birde zorluklarına kapıldım gidiyorum. Bulduğum ilk fırsatta tabiri caiz ise kıçımı devirip uyumak en büyük hobim diyebilmeyi çok isterdim lakin takıntılı ruh halim,bitmeyen işlerim ,aklımın köşesinde biriktirdiklerimle bakalım nereye kadar taşıyacak bu beden beni ^.^ Hele bir de işe geri dönüşüm aklıma geldikçe ''tıp dünyasının insan üzerindeki enerji üretimi ne zaman gelişir la''diye soruyorum kendime yalan yok :)Şu an bir yandan pusetle Ayşe'mi sallıyorum bir yandan notlarımı bilgisayara geçiyorum.Çalışan kas sayım kaç acaba ? ^.^ 
Sallamak demişken ;
ey iki günlük yada yirmi yıllık anneler beş aylık yeni yetme tecrübemle diyebilirim ki herkesin annelik anlayışı kendinedir nolur  vazgeçin  artık kendi aklınızı başkalarına kabullendıirme çabanızdan..O gayreti başka bir yerde enerjiye dönüştürün ve atın bedeninizden ^.^Zaman değişti ve zamanın getirdikleride değişti.. Sıkça sorulan sorulardan başlıyorum.Evet ben bebeğimi sallıyorum beyni uyuşmuyo korkmayın bende sallanarak büyüyen bir çocuksam eğer uyuşmadım test edip onay aldı zihnim :) Odası 4 ay sonunda ayrıldı ama sevgi yumağı gibi bazen koynumda uyutuyorumve bundan ikimizde çok mutluyuz.Ek gıda 6 aydan sonra öyle kazındı beynime beş ay 15 günken başlasak ne olur diyorum..? Kendimce yorumlar yapmayı öğrenmeye çalışıyorum annelikte.Herkese sorabilirim üzeri kalın mı ince mi diye..Tedirginliğim hat safada ama farkettim ki kim ne derse desin ben aklıma yatanı yapıyorum ^.^ ( akıl aldığım anne dostlarım soryy ) Katı kurallarım yok tek katı kuralım mutlu olmak için elimden geleni yapmak..! Çünkü ben mutluysam Ayşe'm mutlu ben huzurluysam huzurlu pardon biz demeliyim çünkü babamızda mutlu ve huzurlu olmalı değil mi..Bazen bunalıyorum çok fazla bunalıyorum  ,gözyaşlarım bebeğime yetememe duygusundan akabiliyor bazen..Tercihlerimin doğruluğunda sıkışıp kalıyorum..Ne kadar zor olabilir ki demeyin siz biliyormusunuz 50 fakörle 30 faktörlük güneş koruyucu arasındaki farkı ya içerdiği kimyasal zararını, mineral olmak zorunda o krem tamam mı ?O minnak bedeni güneşten korurken zararlı kimyasalları vücudunun içine hapsetmemeliyim :) Benim gibi takıntılı birinden başka cümleler duymak ne mümkün..? Gülüyorum kendime belki yazdıklarımı görünce çok da gülen olur keyif alın komik olmak iyidir  gülebilirsiniz:) Amaaannn dediğim anlarda yok değil biz nasıl büyüdük o da öyle büyür de diyorum sonra  biz donla yüzdük o UV korumal donla yüzsün diyorum :) 
Aklımda deli sorular biriktiren minnağımla yaşamak çok keyifli olduğu kadar zorda  kabullenmek gerek..Annelik sürecinde rahatsızlanan nice insanı anlar oldum..Böylelikle empati yapmayı çok daha önemser oldum..Ayşe'm hep artılar katıyor bana özetle..

Bildiğim doğruları test edip onaylıyorum ;sevgi hala  paylaştıkça güzel mesela .Sevgiyle yoğrulan bir bebek büyütmek istiyorum.Gönüllü teyzeler,amcalar,dedeler,abiler,ablalar  üşenmedim yazmaya:) hepsi ama hepsi olsun istiyorum bebeğimin hayatında..Ona sevgiyle bakan nice gözler olsun.Nice dillerden sevgi sözcükleri duysun.Gülen gözlerdeki içtenliği hissetsin sonuna kadar özetle sevgi alışverişiyle büyüsün.Boğumlarımızı yoğurmak mıncırmak serbest ama sınırlarıda yok değil abartmayın cildi pek hassas :)  Ne dediğini bilmiyor bu kadın diyebilirsiniz bende aynaya bakınca ne istediğimi bilmediğimin farkındayım :) ''Anayım, hafiften hastayım ,bu aralar hassasım '' yeni sloganım hoşgörün :)

Nerden nereye bu yazıda ne anlatmak istediğimi bende bilmiyorum yazdıklarımdan hayattan bir kesit paylaştım sayın :) Bir kaç tavsiyeyle sonlandırayım notlarımı ;

Taze anneleri sevin bunu onlara hissettirin
Onlara yardım teklif edin çünkü istemeyi beceremeyenleri var :)
Onlara akıl verirken güzel sıfatlar kullanın
Boş vaktin var mı sorusunu onlara sormayın es geçin;)
En önemlisi onu uyarırken;
Her bildiğinizi söyleyip sonra SEN BİLİRSİN demeyin sakın..!
Bu cümleyle ilgili otuz sayfa acıklama yapabilirdim lakin vaktim yok :)
Sizleri seviyor ve öpüyoruz ..Ara ara bulusup yazısıp sohbetleşmek dileğiyle Rabbim'e emanet olun..


 





 Fotoğraflar zaman sıralamasına göre..Son fotoğraf dünden ;)
Ayşe'mle büyüyoruz sizleri tekrar öpüyoruz..                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               

4 Mayıs 2015 Pazartesi

Sevgiliye Mayıs Notu..



Sevgilim zamandan dertli hep sevgilin..
Telaffuzu tekrarlarla dolu konu zaman , niyeti sen olunca..
Bu Mayıslar neler kattı ömrümüze böyle ?
En güzel haberimiz yine bir mayıs sabahında bahşedilmişti bize..
Ve bu mayıs ikimizinde yeni bir sevgilisi var artık..
Şimdi geriye kalan tüm mayıslardan bir beklenti içinde mi olacağız dersin..?
Biz olduk ya şimdi ;
Bize bahşedilen tüm mayıslar,ekimler, kasımlar,bugün ve yarınlar
Sıradan ,sessiz, bize ait olsun..
Ömrümüz huzura bulansın ,şükür dilimizden eksik olmasın..
Nice mayıs sabahlarına beraber uyanmak en içten duamız olsun..

İyi kiler saklı yüreğimde.. 
En güzeli seni taşıyor içinde;
 İyi ki birleşmiş ellerimiz ve en yüce sevgilinin hediyesi  dünyalar tatlısı bir sevgili edinmişiz..
Seni,sizi ve bizi çok seviyorum..
04.05.2015 Mayıs


  Mayıs 2008

Mayıs 2010



Mayıs 2015


24 Ocak 2015 Cumartesi

Bir mucizeyi beklemek..




Beklemeye dair nice dip notum olmuştur..Çünkü ömrün boyunca beklemeyi hiç sevmedim..Her zaman hazır ve nazırdım beni bekleyenlerin karşısında..Beni tanıyan aksini iddia edemez ^.^ Geliyorum diyorsam geliyorumdur ve birşeyi yapacağım diyorsamda zamanında yaparım..Özetle bekletmem bekletilmeyide hiç sevmem..
Ama bu öyle bir bekleyişti ki tölaransı çoktu ve zamanının benimle bi ilgisi yoktu..Hayatımda ilk defa beklemek ağır gelmeyecekti öyle hissediyordum..Lakin gün geçtikçe ,olumsuz olaylar sıra sıra gelince bir de bilmediğim özlemler birikince içimde tabi korkularımıda yok saymıyorum beklemek yine zorlaştı ve ömründeki alışılagelmiş düzeni bozmadı.. Güzel kızımı beklerken peşi sıra gelen olumsuzluklardan uzak kalmak için içimdeki neşeye ve hasrete sığınsamda öyle bir tesadüf etti ki acı bir haber toparlayamadım kendimi..Kabuğuma çekildim ve  yavrumu sessizce beklemeye başladım zamanına saygı duyarak..Benim adımın bir hikayesi vardı..O zamanlar telefon bu kadar sık kullanılan bi iletişim aleti değildi..Ben doğduğumda annemi merak eden memleketlilerden ses gelmeyince annem sarılmış telefona ve rahmetli dedem teyzesinin vefatını söylerken şöyle demiş ‘’ Bi Hatice gitti bi Hatice geldi..’’ Annemde hiç itiraz etmemiş bu isteğe..Bende çok severim adımı hem Hatice teyze iyiliği ile bilinen tatlı bi kadınmış ismini taşımakta çok tatlı..Yıllar sonra güzel Ayşe’mi beklerken bir haber daha geldi memleketten..Hatice Teyzemin kızı Zehra teyzem vefat etti diye..Tabikide en son duyan ben oldum ama teknoloji işte haberler hızlı yayılıyor ne kadar saklanabilirdi ki zaten..! Kendimi çok sarsmak istemesemde kayıtsız kalabileceğim bi acı değildi bu..Canı yananlardan da canımdandı..Konusamadım kimseyle aklımda bu tevafuğun deli sorularıyla tek basıma kaldım..Bu arada hava sartları nedeniyle erkenden Tekirdağ’a geçip beklemeye başlayalıda olmuştu baya..Birgün sahilde günlük güneşlik bir hava birgün kar kış kıyamet kış mevsiminin ilk ayı değişken hava şartları ve değişken ruh halimle başetmeye çalışıyordum..Destekçim çoktu elbet..Dünyanın en tatlı baba adayı yanı başımda elide hep elimdeydi...Bitanem annem de başucumdaydı..Gönüllü cici annemiz bize evini sonuna kadar açan güler yüzlü Emel Teyzemiz ve tatlı komuşarı ve kızceleri :) Baya da kalabalıkmışız..Hatce yanlız kalmayı sevmez ki zaten ^.^ Bu tatlı telaşa acı haberler karışsada Rabbim’den gelene diyecek birşeyimiz yoktu..Metanetli olmak gerekliydi..Herşeyin hayırlısı ondan gelirdi..İnşallah kabirleri nurla doludur..
Ah güzel kızım Ayşe..Yılllar geçmiş gibiydi 18 günde..Adada yangınlar,gemi batıkları,kalkmayan gemiler,kabaran dalgalar,cenaze için memlekete gitmeye calısırken kardan yolda kalan dedenle abin..O kadar cok sey olmuştu ki..Ne 18 gündü diyorum şimdi içimden..Artık 42.haftaya gelmiştik ve sen hala kendi isteğinle gelememiştin kucağıma..Sona geldik ve o sonda da bir tevafuk bizi bekliyordu..Annenin doğum gününü beklemiştin belkide kimbilir..Oysa kendine özel bir günde gelmeni çok istemiştim..Şimdi Rabbim nasip ederse 13 Ocak’lar bizim ikimizin ^.^ Bu da güzel bi tevafuktur belki ben farkında değilimdir.28 yıl sonra anneyle aynı gün ^.^ Rabbim en güzel hediyesini vermişti bana sanırım..Minicik ellerini gördüğümde yanağını yüzümde hissettiğimde zaman durmuş ve yeni bir Hatice gelmişti dünyaya..
Çocuklara düşkünlüğümü bilenler çocuk sahibi olmak için neden bu kadar beklediğimi,beklediğimizi sorguladılar hep..’’Benden anne olur mu ki..?’’ Derdim içimden hep..Çünkü anne olmak demenin peşinde sürüklediği sorumluluk ve fedakarlıklar o kadar çoktu ki çocuk istiyorum yada zamanı geldi diye yapılacak birşey değildi bu..Önce hazır hissetmeliydim kendimi o ağlarken ağlamaya,o koşarken düşücek diye korkmaya,o gülerken mutluluktan benimde damla damla yaşlar birikmeliydi göz pınarlarımda..Gerçek bir anne olmak özlenen bir anne olmak demekti benim için..Yokluğu hissedilen varlığı neşe veren bir anne..! Daha bir çok tanımı var esasında gerçek bir annenin ama ben bu cümleleri özenle seçmeliyim nice annelere karşı..Çünkü 9 ay bir canlının varlığını canıyla taşımakta annelik neticede..O günlerin yüzü suyu hurmetine anne diye seslenilen ve hakedip haketmediği tartışılır ama saygı duyulan nice kadın vardı hayatta..

Güzel kızım ;
13 Ocak 2015 bir derin bağdan ayrılıp başka bir derin bağ ile kavuşmamızın tarihi..Minicik bedeninle ve Rabbim’in emaneti bir damla canınla hoşgeldin dünyamıza..Çok özenli,huzurlu,mutlu,umut dolu yıllar diliyorum senin için tüm sevdiceklerime dilediğim gibi..Tenin tenime değdiğinde dahada anlamlaştı bu dünya..Daha gelir gelmez ne çok şey öğrettin bana..Şimdi annemi ,anneleri daha iyi anlayacağım biliyorum...Sokakta kimsesiz birini gördüğümde ilk annesi gelicek aklıma nerede acaba diye yavrusu öksüz mü  kalmış ki diye düşüneceğim.. Ve şimdi gözyaşlarıyla bizi karşılayan dünyanın en tatlı babasını çok daha fazla seveceğim..Ve babalarıda anlamaya gayret göstereceğim..Bu arada eminim baban seni benden çok  daha fazla sevicektir korkma :) Baba kız aşkı hep başkadır babamdan bilirim :) Seni ona emanet edip bize dair birşeyler karalamaya kaçtım bu sabah :) Birazdan sesin gelir anne demesende beni çağırdığını bilmek de bana huzur verir..Koşar adım gelirim başucuna..
Anne olmanın ne güzel birşey olduğunu kendince anlatmaya çalışan nice dostlarım,ablalarım,kardeşlerim; suretlerı farklı nice güzel anne selam olsun size..Hepinizi çok seviyorum..Anlatmaya çalıştığınız tonla güzel şeyi  yaşayarak öğrenmek çok güzel..
Varlığıyla huzur veren yüreği güzel insanlar;
Beni hoşgördüğünüz günler için de minnettarım size..Kırdıysam affola..Ben acımı,tedirginliği,kederimi,derdimi sebebini bilmeden tek yaşamayı öğrenmiş biriyim..Paylaştıkça çoğalıyor sanki benimkisi..O yüzdendir kabuklarımın, o yüzdendir gözyaşlarımı tek karşılayışım..Ama hak verin mutlulugumu hepinizle sonuna kadar paylaştım..Kimileriniz beni bizi ne güzel karşıladınız..Kiminiz uzaktaydı ama ne de güzel cümleler kurdu ve mesafeleri yok etti..Rabbim’e şükürler olsun bu güzel günler için ve bu güzel günleri  paylaşacağım nice güzel insan ve ailelerim için..
Şimdilik bu kadar Ayşe’m bıkırdanmaya başladı anne Hatce kaçar ^.^


Ayşe’mi beklerken bir kaç kare..









 Bunlarda gizli kalanlardan ^.^  





Bunlarda  Ayşe'me dair sadece iki kare ^.^
Biraz büyüyelim ondan sonra koyacağız süslü fotoğraflarımızı ^.^





19 Aralık 2014 Cuma

Elimizin Değdiklerine devam ^.^


                    Merhaba sevgili blog dostlarım ; Bu akşam elimin değdiği pardon annecimle birlikte elimizin değdiği pufumuzu paylaşmak istedim sizlerle..Diğer el değmeleri ve odamızın genel halini yayınlamayada az kaldı ^.^ 

Hep aklmda olan bişeydi ayaklı manav kasalarından bir puf yapmak kısmet kızımın odasınaymış..Olur mu hiç kasadan puf..? Olur olur hem şık hem kıymetli hem de az maliyetli olur ^.^ Ee emzirme koltuğuna bi puf mutlak gerekiyor diyorlar :)Biz şimdiden kullanmaya başladık ilerde de işimize yarayacaktır muhakkak..İste sıradan ayaklı manav kasamız ^.^ Üzerine sünger diktik..Evde eski koltuk takımlarımızdan kalma kullanmadığımız süngerlerimiz vardı.İyi ki saklamışız dedim anneme iyi ki :) Bazen ıvır zıvırı atmıyorsun diye çok söylendiğim olur fakat aynı şeyi bende yapıyorum ve 50 li yaşlarımdaki ev halimi düşünemiyorum :) Neyse sohbeti bırakıp konumuza dönelim en iyisi ; 
işte manav kasamız..


 Kasamız seçtiğimiz kumaş kaplamamız..



Öncesi ve sonrası ^.^


Bu da pufumuzun tam olarak asıl yeri belli olmasa da koltuğumuzla bütünleşmiş hali ayrıca koltuğumuzda da aynı kumaştan ufak bi kırlentimiz var ;uyum getirsin diye ^.^




Herkese iyi geceler diliyorum.Bol bol el değmelerinizin olduğu günleriniz olsun ^.^

15 Aralık 2014 Pazartesi

Notlarıma istek var ,zamanımda var bu geceyede bir not düşelim o zaman..


 Mini,şirin,minnak kız bebeler ve şanslı annelere ;

Kız çocuklarının küçükken inatla evcilik oynama talepleri erkek çocuklarının dayatmalarıyla isim değiştirse de her oyunun içine bir evcilik katmayı becermiştir kız çocukları..Ruhlarında anneleriyle büyüttükleri küçük evleri vardı onların çünkü..O oyunlarda anne olurlardı hep ve mutlaka bir de bebekleri olurdu..Yemek yedirdikleri ,sevdikleri,kızdıkları,ayaklarında salladıkları,beraber babalarını bekledikleri ve çok sevdikleri bir bebekleri..Anne rolünü çok sevemesem de ki bu korktugumdandı heralde baska sebebi yok benimde büyüttüğüm bebeklerim vardı elbet..Her birinin ayrı adı ve hikayesi vardı..Nesnelere anlamlar yüklemeyi  ozamanlarda sevmiştim belli ki çünkü o bebeklerin oyuncaklarının bile bir hikayesi vardı zihnimde..

Bir kız çocuğunu gözlemlediğinizde bebeğine zorla yemek yedirmeye çalıştığını '' ama kızım bu çok güzel ımm çok lezzetli neden yemiyorsun ki ? '' diye sorduğunu görebilirsiniz..Bi kaç dakika sonra yada önce annesiyle arasında geçen bir dialogu bebeğine uygularken ne de rahattır.Peki bir başka an o yemeği o soru üzerine yer mi ?  Büyük olasılıkla yemez ^.^ Ama annesinin o soruyu sorduğunda hissettiği üzüntüyü içinde hissetse belki de yerdi bilemeyiz..Her anne biraz üzülür şu replikler eşliğinde ; '' Bugün yine hiçbişey yemedi ,kiloda almıyor.'' '' Gece uykusunu dalamıyor ,bi yere mi ağrıyor acaba..? '' '' Dili çözülsede derdini dinlesek ne zormuş..'' vs. vs..
Tanıdığım ; dünyaları küçük bebeleri olan dertli,tatlı,minnoş ve normal anneler seviyorum sizleri ^.^ Normal dememin sebebi günümüzün anormal anneleri ve anormal insanlarından mütevellit..Üçüncü sayfada bir anne diye başlayan ve sonu korkunç biten hikayelerin kahramanlarını yetiştiren anneler kimlerdi diye meraklanıyorum hep..Ama olmuyor mu bir alimden bir zalimin doğduğu, bir zalimden de bir alimin doğabileceği gibi? Olabiliyor elbet Rabbim kimseye yaşatmasın o kötü senaryoları..Konuyu dağıtmadan o dertli annelere dönmek istiyorum..O kadar güzeldiniz,güzelsiniz ve güzel olacaksınız ki...Suretleriniz değişecek zaman değiştikçe ama tasalarınız aynı oldukça şirince anneler diye anılacaksınız hep..! Çok ama çok güzel bir duyguyla kutsanmış şanslı insanlarız biz kadınlar.. Ve şanslı kadınların dünyaya gelmesine sebep olunca daha bi şanslı sayıyoruz kendimizi ^.^ Anne merhametine nail olmak için bekleyen mini,şirin,minnak kız bebeler.. Çok seviyor anneleriniz sizleri ..

Ayşe'm,mini,şirin,minnak kızım..
Sen de çok şanlısın daha şimdiden..Umarım bu şansın farkında olarak yetişen bi kız olursun..Birgün o tasalanan annelerden olduğunda bu yazıyı okuyup tebessüm edebilmeni çok isterim..Daha neler neler isterim de sırayla , sakince ,anlatacağım ,öğreteceğim diye umudum var sana hepsini..
Biz şanslı anneler ve onların şanslı kızları siz küçük beyler ve tatlı babalar olmadan ne yapardık bu dünya da..? Sizleri unuttum sanmayın..Hayat sizlerle güzel bize..Sizler için ayrı ayrı not düşülmüştür tarihe sadece paylaşıma açık olmamıştır biline ^.^Sizleride seviyoruz elbette ve belki anlatırız ilerleyen günlerde..

Şimdilik bu kadar herkeslere tatlı rüyalar ^.^




 

8 Aralık 2014 Pazartesi

El Değmesi Bebeler halt etmiş barbieler ^.^

     Merhaba sevgili blog dostlarım.Bu aksam el değmesi bebelerle sizlerle olmak istedim.

Bebeğimizi beklerken el değmesi çok uğraşım oldu kimini fotoğraflama fırsatı bulsam da öncesi sonrası yapım aşaması kareleri hep boşluğuma ve yorgunluğuma denk geldi malesef..Malum makinalarımız oldukça ağır,elime alasım gelmiyor ^.^ Şaka bi yana telefonla anı kaydetmekle buldum çözümü umarım hepsini teker teker ustalıkla fotoğraflarım ilerleyen zamanlarda..

Çocukluğuma dair hatırımda kalan barbie bebeklerin güzelliği ve göreceliği çocukların gözünde  klişeleştirmesinden mütevellit Ayşe'me barbie yerine el yapımı bebekler yapmak istedim.Sarışın, renkli gözlü,süslü püslü,90-60-90 ölçülü,uzun bacaklı vs vs şahane görünümlü barbieler çocukların zihninde öyle yer ediyor ki güzel kavramı  o bebeklerle can buluyor sanki...Bir de yaşam hikayeleri senaryo edilip ezberletiliyor çocuklarımıza..!Her neyse bilimsel eleştiri platformu değil burası..Durum bundan ibaretmi   değil elbet..Barbieler Türk bebişleri fatoşla,hatcikle,zehroşla yarısamayacak kadar klişe..Tombik güler yüzlü anadolu kadınların benim ^.^ Hamilelikten tombişlik dünyanın en şirince şeyi tamam mı bu yüzden bebişlerim azcık tombik gelebilir gözünüze ^.^

Bunlar el değmesi isimsiz bebelerimizden örnekler.. 
Keçe dikimleri yoğunluğum ve yorgunluğum sebebiyle Yeliz teyzemizden bize hediye ^.^
Aslında yapımları gerçekten basit..Biraz keçe kumaşı,pamuk elyaf ve tabi iğne iplik..
Süslemeler içinse silikon ve hasır veya yün ip gerekli..
Yüzlerindeki ifadeleri ile kardeş olan bu bebeleri görüpte beğenmeyen kızımız yok gibi ^.^ Umarım Ayşe'cikte beğenir ileride..



Bu bebe de Zehra'mın..Özel istek de bulunmuştu ^.^


Bu bebe Ayşe'min kapı süsü adı da Ayşe ^.^ Etrafındaki tel iki askının pense ile yamultulup şekil verilmesi ve kurdale ile kaplanması ile oluştu.Sonra üzerini kendime has süslemelerle süsledim.Kendimden bişeyler katmazsam olmazdı ^.^ Birde ismini yazacağım üşenmezsem altına ^.^


Bu bebe babaannemizin el örmesi pek de cici çok önceleri gelmişti Ayşe'mize hediye ^.^


Bu çift bebelerde taa Bulgaristan Çepelareden kardeş beldemiz misafirlerinden gelmişti bana..Uzun süre eve gelen bebelerin oyuncağı oldukları için göz ve ayak eksikliklerine rağmen hala şirin el değmeleri onlarda :) Neden sadece erkek bebe de eksik var bilmiyorum inanın :) Kızlar fena napalım..


İşte böyle el değmeleri hep kıymetli hep en önde bizim için..Çünkü içinde emek var..!
İnsan emeği hakkı ödenmeyen nadide birşey...
Bu gece el değmesi bikaç bebeden tatlı tatlı konuşup bilimsel verilere dokunmadık :)

Takipleriniz için teşekkürler..Hepinize iyi geceler ^.^ Başka el değmelerinde buluşmak dileğiyle..