19 Aralık 2014 Cuma

Elimizin Değdiklerine devam ^.^


                    Merhaba sevgili blog dostlarım ; Bu akşam elimin değdiği pardon annecimle birlikte elimizin değdiği pufumuzu paylaşmak istedim sizlerle..Diğer el değmeleri ve odamızın genel halini yayınlamayada az kaldı ^.^ 

Hep aklmda olan bişeydi ayaklı manav kasalarından bir puf yapmak kısmet kızımın odasınaymış..Olur mu hiç kasadan puf..? Olur olur hem şık hem kıymetli hem de az maliyetli olur ^.^ Ee emzirme koltuğuna bi puf mutlak gerekiyor diyorlar :)Biz şimdiden kullanmaya başladık ilerde de işimize yarayacaktır muhakkak..İste sıradan ayaklı manav kasamız ^.^ Üzerine sünger diktik..Evde eski koltuk takımlarımızdan kalma kullanmadığımız süngerlerimiz vardı.İyi ki saklamışız dedim anneme iyi ki :) Bazen ıvır zıvırı atmıyorsun diye çok söylendiğim olur fakat aynı şeyi bende yapıyorum ve 50 li yaşlarımdaki ev halimi düşünemiyorum :) Neyse sohbeti bırakıp konumuza dönelim en iyisi ; 
işte manav kasamız..


 Kasamız seçtiğimiz kumaş kaplamamız..



Öncesi ve sonrası ^.^


Bu da pufumuzun tam olarak asıl yeri belli olmasa da koltuğumuzla bütünleşmiş hali ayrıca koltuğumuzda da aynı kumaştan ufak bi kırlentimiz var ;uyum getirsin diye ^.^




Herkese iyi geceler diliyorum.Bol bol el değmelerinizin olduğu günleriniz olsun ^.^

15 Aralık 2014 Pazartesi

Notlarıma istek var ,zamanımda var bu geceyede bir not düşelim o zaman..


 Mini,şirin,minnak kız bebeler ve şanslı annelere ;

Kız çocuklarının küçükken inatla evcilik oynama talepleri erkek çocuklarının dayatmalarıyla isim değiştirse de her oyunun içine bir evcilik katmayı becermiştir kız çocukları..Ruhlarında anneleriyle büyüttükleri küçük evleri vardı onların çünkü..O oyunlarda anne olurlardı hep ve mutlaka bir de bebekleri olurdu..Yemek yedirdikleri ,sevdikleri,kızdıkları,ayaklarında salladıkları,beraber babalarını bekledikleri ve çok sevdikleri bir bebekleri..Anne rolünü çok sevemesem de ki bu korktugumdandı heralde baska sebebi yok benimde büyüttüğüm bebeklerim vardı elbet..Her birinin ayrı adı ve hikayesi vardı..Nesnelere anlamlar yüklemeyi  ozamanlarda sevmiştim belli ki çünkü o bebeklerin oyuncaklarının bile bir hikayesi vardı zihnimde..

Bir kız çocuğunu gözlemlediğinizde bebeğine zorla yemek yedirmeye çalıştığını '' ama kızım bu çok güzel ımm çok lezzetli neden yemiyorsun ki ? '' diye sorduğunu görebilirsiniz..Bi kaç dakika sonra yada önce annesiyle arasında geçen bir dialogu bebeğine uygularken ne de rahattır.Peki bir başka an o yemeği o soru üzerine yer mi ?  Büyük olasılıkla yemez ^.^ Ama annesinin o soruyu sorduğunda hissettiği üzüntüyü içinde hissetse belki de yerdi bilemeyiz..Her anne biraz üzülür şu replikler eşliğinde ; '' Bugün yine hiçbişey yemedi ,kiloda almıyor.'' '' Gece uykusunu dalamıyor ,bi yere mi ağrıyor acaba..? '' '' Dili çözülsede derdini dinlesek ne zormuş..'' vs. vs..
Tanıdığım ; dünyaları küçük bebeleri olan dertli,tatlı,minnoş ve normal anneler seviyorum sizleri ^.^ Normal dememin sebebi günümüzün anormal anneleri ve anormal insanlarından mütevellit..Üçüncü sayfada bir anne diye başlayan ve sonu korkunç biten hikayelerin kahramanlarını yetiştiren anneler kimlerdi diye meraklanıyorum hep..Ama olmuyor mu bir alimden bir zalimin doğduğu, bir zalimden de bir alimin doğabileceği gibi? Olabiliyor elbet Rabbim kimseye yaşatmasın o kötü senaryoları..Konuyu dağıtmadan o dertli annelere dönmek istiyorum..O kadar güzeldiniz,güzelsiniz ve güzel olacaksınız ki...Suretleriniz değişecek zaman değiştikçe ama tasalarınız aynı oldukça şirince anneler diye anılacaksınız hep..! Çok ama çok güzel bir duyguyla kutsanmış şanslı insanlarız biz kadınlar.. Ve şanslı kadınların dünyaya gelmesine sebep olunca daha bi şanslı sayıyoruz kendimizi ^.^ Anne merhametine nail olmak için bekleyen mini,şirin,minnak kız bebeler.. Çok seviyor anneleriniz sizleri ..

Ayşe'm,mini,şirin,minnak kızım..
Sen de çok şanlısın daha şimdiden..Umarım bu şansın farkında olarak yetişen bi kız olursun..Birgün o tasalanan annelerden olduğunda bu yazıyı okuyup tebessüm edebilmeni çok isterim..Daha neler neler isterim de sırayla , sakince ,anlatacağım ,öğreteceğim diye umudum var sana hepsini..
Biz şanslı anneler ve onların şanslı kızları siz küçük beyler ve tatlı babalar olmadan ne yapardık bu dünya da..? Sizleri unuttum sanmayın..Hayat sizlerle güzel bize..Sizler için ayrı ayrı not düşülmüştür tarihe sadece paylaşıma açık olmamıştır biline ^.^Sizleride seviyoruz elbette ve belki anlatırız ilerleyen günlerde..

Şimdilik bu kadar herkeslere tatlı rüyalar ^.^




 

8 Aralık 2014 Pazartesi

El Değmesi Bebeler halt etmiş barbieler ^.^

     Merhaba sevgili blog dostlarım.Bu aksam el değmesi bebelerle sizlerle olmak istedim.

Bebeğimizi beklerken el değmesi çok uğraşım oldu kimini fotoğraflama fırsatı bulsam da öncesi sonrası yapım aşaması kareleri hep boşluğuma ve yorgunluğuma denk geldi malesef..Malum makinalarımız oldukça ağır,elime alasım gelmiyor ^.^ Şaka bi yana telefonla anı kaydetmekle buldum çözümü umarım hepsini teker teker ustalıkla fotoğraflarım ilerleyen zamanlarda..

Çocukluğuma dair hatırımda kalan barbie bebeklerin güzelliği ve göreceliği çocukların gözünde  klişeleştirmesinden mütevellit Ayşe'me barbie yerine el yapımı bebekler yapmak istedim.Sarışın, renkli gözlü,süslü püslü,90-60-90 ölçülü,uzun bacaklı vs vs şahane görünümlü barbieler çocukların zihninde öyle yer ediyor ki güzel kavramı  o bebeklerle can buluyor sanki...Bir de yaşam hikayeleri senaryo edilip ezberletiliyor çocuklarımıza..!Her neyse bilimsel eleştiri platformu değil burası..Durum bundan ibaretmi   değil elbet..Barbieler Türk bebişleri fatoşla,hatcikle,zehroşla yarısamayacak kadar klişe..Tombik güler yüzlü anadolu kadınların benim ^.^ Hamilelikten tombişlik dünyanın en şirince şeyi tamam mı bu yüzden bebişlerim azcık tombik gelebilir gözünüze ^.^

Bunlar el değmesi isimsiz bebelerimizden örnekler.. 
Keçe dikimleri yoğunluğum ve yorgunluğum sebebiyle Yeliz teyzemizden bize hediye ^.^
Aslında yapımları gerçekten basit..Biraz keçe kumaşı,pamuk elyaf ve tabi iğne iplik..
Süslemeler içinse silikon ve hasır veya yün ip gerekli..
Yüzlerindeki ifadeleri ile kardeş olan bu bebeleri görüpte beğenmeyen kızımız yok gibi ^.^ Umarım Ayşe'cikte beğenir ileride..



Bu bebe de Zehra'mın..Özel istek de bulunmuştu ^.^


Bu bebe Ayşe'min kapı süsü adı da Ayşe ^.^ Etrafındaki tel iki askının pense ile yamultulup şekil verilmesi ve kurdale ile kaplanması ile oluştu.Sonra üzerini kendime has süslemelerle süsledim.Kendimden bişeyler katmazsam olmazdı ^.^ Birde ismini yazacağım üşenmezsem altına ^.^


Bu bebe babaannemizin el örmesi pek de cici çok önceleri gelmişti Ayşe'mize hediye ^.^


Bu çift bebelerde taa Bulgaristan Çepelareden kardeş beldemiz misafirlerinden gelmişti bana..Uzun süre eve gelen bebelerin oyuncağı oldukları için göz ve ayak eksikliklerine rağmen hala şirin el değmeleri onlarda :) Neden sadece erkek bebe de eksik var bilmiyorum inanın :) Kızlar fena napalım..


İşte böyle el değmeleri hep kıymetli hep en önde bizim için..Çünkü içinde emek var..!
İnsan emeği hakkı ödenmeyen nadide birşey...
Bu gece el değmesi bikaç bebeden tatlı tatlı konuşup bilimsel verilere dokunmadık :)

Takipleriniz için teşekkürler..Hepinize iyi geceler ^.^ Başka el değmelerinde buluşmak dileğiyle..



3 Aralık 2014 Çarşamba

Tarihe düşen notlara devam..

Kalbinin ritmine kulak vermek tek derdimizdi oysa bugün..
Bir süpriz yaptın ve prensesliğini ilan ettin bize..
Şimdi öğrendiğim onca kızca şeyi sana da nasıl öğretirim derdindeyim.. ^.^
Kendi kendine balıksırtı nasıl örülür mesela..?
En güzel pastanın içinde ne vardır , o pasta nasıl yapılır..?
Elinin değdiği herşey güzel olmak zorundamıdır yoksa sana özel olması yeterlimidir..?

Güzel kızım ;biliyormusun çok korkuyorum..
Herşey karmakarışık oldu zihnimde..
Rabbim izin veririse eğer yüremeyi öğreneceksin de  yürüyemeyen birine nasıl davranman gerekitğini yüreğine nasıl yerleştireceğim. ?
Diliin çözülecek elbet ama tatlı dilli olmayı öğretebilecekmiyim sana..
Gülmek sana çok yakışacak biliyorum ama gülüşlerin her zaman insanca ve içten olacak mı diye endişe ediyorum..
Elindeki ekmeği parçalamayı öğrenirken bir parçasınıda karşındakine uzatmayı isteyecekmisin yürekten..?
Ahh düşünecek ne çok şey var..

Birşeyin doğru yada yanlış olduğunu söylemek yetmedi hiçbir nesile;gördük ve görüyoruz...Sen yaşamazsan o doğruyu öğretemezsin yetiştirdiğine; kaçmadığın yanlıştan kaçmasını bekleyemezsin ki..
Neden yanlış neden doğru  anlatmalısın da ayrıca gerekirse uzun uzadıya...

Güzel kızım ;
Korkularımı erteliyorum güzel kokunu duyana ve  anne olduğumu tam manasıyla hissedene kadar..Minik ellerinden sevgiyle tuttuğum zaman başka bir minik el nasıl sevgiyle tutulur öğreneceksin diye umudum var benim ..
Sevgi dolu bakışlarla yetiştirirsek eğer seni kimseye nefretle bakmayacaksın hissediyorum...
Sana iyiyi ve güzeli öğretmek için bizde seninle yeniden öğrenelim hayata dair herşeyi..
Doğru bildiğimiz tüm yanlışlardan seninle sıyrılalım..

Aslında biraz düşününce korkunun yerini umut alıyor gibi..
Şaşmamak lazım ;
hissiyatın o kadar güzel ki miniğim..Tüm korkularım erteleniyor ve içimi garip bir sevinç kaplıyor..
Birlikte büyümeye,seninle herşeyi  yeniden öğrenmeye hazır hissediyorum kendimi..
Seni hiç bilmediğim şimdilerde öğrendiğim ve derinden hissetiğim büyük bir hasretle öpüyorum..


Bir de ufak bir not daha sıkışmış defterime ; 

Şükürler olsun Rabbime ;
İçimde atan minik kalbin birgün saçlarını örebileceğim..
Ona kendi diktiğim elbiseleri giydirebileceğim..
En güzel şarkıları birlikte söyleyeceğiz...
Aynı adama aşık olacağız..
Biz olmanın tadına başka başka  varacağız..! Şükürler olsun..